(OS/SF) FICSITE iKON

Title: Teach… Step One
Couple: BOBBY x HANBIN
Rate: NC-20
Talk: เรื่องนี้เป็นฟิคสตอรี่แบบ SF นะคะ ไม่แต่งเรื่องยาว แต่เนื้อหาจะต่อไปกันไปเรื่อยๆ ย้ำนะคะย้ำ ฟิคเรื่องนี้ ขายเรท ฟิคชุดนี้แต่งเพื่อความสนุก ไม่ได้มีเจตนาทำให้ศลป.เสื่อมเสีย โปรดใช้จักรยานในการอ่าน





บ๊อบบี้ฮยองหายไปไหน.. ผมเดินตามหาบ๊อบบี้ฮยองไปทั่วสตูที่เราถ่ายทำรายการ Show Me The Money 3 หลังจากถ่ายทำจบบ๊อบบี้ฮยองก็หายไปไหนก็ไม่รู้.. มันเป็นแบบนี้ตลอดเวลาที่ฮยองแกตื่นเต้นจัดๆหรือสนุกกับอะไรมากๆ พอเสร็จจากการแข่งขันทุกครั้ง บ๊อบบี้ฮยองจะหายไปทุกที



เฮ้อออ.. ผมอยากกลับไปซ้อมแล้วนะ ยังมีแข่ง MIX&MATCH อยู่นะเว้ย



ผมตัดสินใจว่าจะเลิกตามหาและไปนอนรอในรถบริษัทเอาและคงอีกนาน ผมควรจัดการตัวเองให้เรียบร้อยจะได้ไม่มีปัญหาทีหลัง ผมตัดสินใจเดินไปทางห้องน้ำเพื่อจัดการธุระของตัวเอง จะได้ไม่มีปัญหาภายหลัง




ทันทีที่ผมเข้ามาในห้องน้ำหลังสตู ผมก็ได้ยินเสียงแหบต่ำที่คุ้นหู(แต่ซ้อมร้องแร๊พด้วยกันทุกวัน) มันคือเสียงของคนที่ผมตามหา แต่เสียงที่ได้ยินมันทำให้ผมแปลกใจมาก ผมไม่เคยได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ จังหวะแบบนี้ มันดูแปลกใหม่และน่าตื่นเต้นจนผมเดินเข้าไปเรื่อยๆจนได้ยินเสียงนั้นชัดๆ




ไม่ใช่ผมจะใสซื่อจนไม่รู้ว่าเสียงนั้นคือเสียงอะไร แต่ผมไม่คิดว่าบ๊อบบี้ฮยองจะกล้าทำในที่แบบนี้.. ด้วยความสงสัยและใคร่(?)รู้ ผมเข้าห้องน้ำข้างๆ ปิดฝาครอบชักโครกเบาๆ แล้วปีนขึ้นไปแอบดู(นิสัยไม่ดีไม่ควรเอาแบบอย่างนะ)




ผมแทบหยุดหายใจทันทีที่เห็นภาพ ทั้งสีหน้า ท่าทาง น้ำเสียง มันเป็นอะไรแปลกใหม่ที่ผมไม่เคยเห็นจากบ๊อบบี้ฮยองคนนี้และอีกคนที่อยู่ด้วยกัน มันทำให้ผมยิ่งแปลกใจ... อลที




อลทีที่เพิ่งจะร้องแร๊พดิสกันมาเมื่อสักครู่ ตอนนี้กำลังนัวบ๊อบบี้ฮยองจนเนื้อแนบเนื้อจนแทบไม่เห็นช่องว่าง บ๊อบบี้ฮยองคงไม่เห็นผม เพราะบ๊อบบี้ฮยองอยู่ดันแนบกับผนังฝั่งที่ผมอาศัยเกาะ(แอบ)ดู แต่ผมมั่นใจว่าอลทีเห็นผม... รอยยิ้มกวนๆที่ยกขึ้นเหมือนจงใจส่งมาให้ผม ทั้งยังสัมผัสและเร่งเร้ากับบ๊อบบี้ฮยองจนผมรู้สึกตื่นตัวไปด้วย




บ๊อบบี้ฮยองที่ตอนนี้ต้องจับไหล่อลทีไม่ให้ตัวเองเสียสมดุล เสียงแหบต่ำที่มีเอกลักษณ์เวลาแร๊พตอนนี้กำลังครางพร่า มันไม่ได้หวานเหมือนผู้หญิงในเอวี แต่มันกลับทำให้ผมหน้าแดงเหมือนเลือดจะสูบฉีดไปทั้งตัว เหมือนยิ่งเห็นผม อลทียิ่งเร่งเร้า ทั้งสัมผัสลูบไล้ไปตามร่างกายที่สมส่วนของบ๊อบบี้ฮยอง ทั้งยังรูดรั้งแกนเนื้อที่ผมเห็นเคยผ่านตามาบ้าง(แต่ไม่เคยเห็นตอนมันโตและขยาดแบบตอนนี้) ผมกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ เลียริมฝีปากที่แห้งพรา เลือดในกายสูบฉีดไปทั่ว อดรีนาลีนในร่างกายพุ่งพ่าน ผมเริ่มสอดมือเข้าไปสัมผัสตัวเอง



ให้ตายเถอะ นี่ผมกำลังทำอะไรวะ



ถึงผมจะรู้ว่าตัวเองไม่ควรทำ แต่ตอนนี้ร่างกายและสมองผมเริ่มไม่ทำงาน ผมเห็นอลทีสัมผัสร่างกายของบ๊อบบี้ฮยองเร็วขึ้นจนบ๊อบบี้ฮยองปลดปล่อย เสียงครางพร่าที่ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ยินดังก้องติดหู ครั้งนี้อลทีเงยหน้าขึ้นมาสบตาผมตรงๆ ส่งรอยยิ้มที่แสนจะกวนโอ๊ยมาให้ แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกว่ารอยยิ้มนี้มันทั้งเย้ยหยัน สะใจและกวนประสาทเป็นบ้า ผมเห็นอลทีกระซิบอะไรเบาๆที่ผมไม่ได้ยินกับบ๊อบบี้ฮยอง ก่อนที่บ๊อบบี้ฮยองจะเงยหน้ามามองผมอย่างตกใจแลพเหมือนรำคาญ.. ใช่ เหมือนรำคาญ



ผมเงยหน้ามองขึ้นไปตามที่อลทีบอกทันที ทั้งตกใจและรำคาญในใจ เป็นใครก็คงหงุดหงิดทั้งนั้นถ้าคุณโดนขัดจังหวะการปลดปล่อยตัวตนของคุณ ให้ตายเถอะ.. ฮันบิน ...



หมอนั้นมาทำอะไรตรงนี้



ผมถอนหายใจเบาๆ คำพูดอลทียังติดหูผม



“ นายควรสอนน้องนายเรื่องมารยาทการแอบดูนะและ..ควรสอนน้องนายเรื่องนี้บ้าง ” พูดเสร็จหมอนั้นก็เดินจากไปอย่างไม่สนใจใจดี



ผมสบถในใจเบาๆ ใครจะไปคิดว่าเด็กนั้นจะมาแอบดูคนอื่นแบบนี้ แล้วเรื่องแบบนี้มันต้องสอนกันด้วยหรอวะ .. ใครๆก็ทำเป็นไม่ใช่หรือไง


“ ฮันบิน เสร็จยัง ” ผมยืนพิงข้างประตูถามเมื่อเห็นเวลาผ่านไปพอสมควร แต่หมอนั้นยังไม่มีวี่แววว่าจะออกมา


“ เอ่อ... บ ... บ๊อบบี้ฮยอง ”


“ ว่าไง ”


“ ฮ.. ฮยองช่วยผมหน่อยได้ไหม... ”



ให้ตายเถอะ .. ผมทั้งอึ้งและตกใจมาก ถึงผมจะมั่วและใช้เซ็กส์ในการระบายความเครียดหรือความตื่นตัวหลังจากแข่งเสร็จ แต่ผมก็ไม่เคยคิดจะทำมันกับคนในวงนะ.. (แต่กลับพี่ๆนอกวงนะไม่แน่)



“ นะ... ฮยอง ผมไม่ไหวแล้ว แต่ผมก็ทำเองไม่เสร็จเหมือนกัน ”



ผมไม่รู้ตอนนี้เจ้านั้นทำหน้ายังไง แต่ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะขำหรือสมเพชตัวเองดี ผมได้แต่ถอนใจเบาๆ



เอาว่ะ ครั้งเดียว ไม่เป็นไรหรอกมั้ง..



“ เออๆ เปิดประตูดิ ”



ทันทีที่ผมพูดจบ ประตูก็เปิดออกทันทีจนผมแทบตกใจ หมอนี้มันตั้งใจรออยู่แล้วปะวะ ..



ผมเข้าไปในห้องน้ำพร้อมทั้งกดล็อกเรียบร้อย ดีหน่อยที่ห้องน้ำหลังสตูไม่ค่อยมีคนมาเข้าเท่าไหร่ มันก็เหมือนกับที่เอาไว้ทำเรื่องแบบนี้ ทั้งดูดบุหรี่ เซ็กส์ อยู่ในสังคมแบบนี้ ก็มีแค่ทางนี้ที่ได้ระบายความเครียดที่สะสมเท่านั้น




ผมยืนเก้งๆกังๆอยู่สักพัก ไม่เคยคิดว่าต้องมาทำ มันก็มีกระด้างบ้าง ผมลอบถอนหายใจเบาๆ แต่เหมือนหมอนั้นจะรู้ หน้าหงอยไปเลย ผมเลยเปลื่ยนเรื่องถามสิ่งที่เจ้าเด็กนี้ทำค้างไว ผมจะได้รีบสานต่อจะได้จบๆ




หมอนั้นรีบพูดตะกุกตะกัก ก้มหน้างุดไม่ยอมมองหน้าผม ผมเริ่มเซ็งเบาๆ เลยยกตัวอีกคนนั่งลงไปบนชักโครกที่ปีนขึ้นไปแอบดูผมนั้นแหละ..




ผมรนกางเกงและชั้นในที่เกาะติดสะโพกอีกคนลงต่ำลงอีกนิด ผมคุกเข่าไปกับพื้นห้องน้ำ สอดตัวแทรกกลางหว่างขาอีกคน มือหนากอบกุมแกนกายที่สั่นระริกเบาๆ ก่อนจะชักรูดเพื่อเช็ดอารมณ์ของอีกฝ่าย เมื่อสัมผัสได้ว่า มันไม่ได้ตกต่ำถึงขั้นต้องเริ่มใหม่ ริมฝีปากร้อนก็ครอบไปทั้งแกนกาย




ผมได้ยินเสียงร้องเหมือนเหวอๆของอีกคน คิดว่าตอนนี้คงทำหน้าเหวอๆอยู่นั้นแหละ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ มือยังคงคลึงส่วนโคนอย่างสม่ำเสมอ ริมฝีปากเริ่มขยับดูดดึงแกนร้อนที่เริ่มแข็งขืนตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มของเจ้าตัว ถอนปากออกมาใช้ลิ้นละเลงเลียไปตามแกนกายอย่างไม่ได้รังเกียจแถมออกจะสนุกด้วยซ้ำไป แกล้งใช้ปลายลิ้นขยี้ปลายยอดเบาบ้าง แรงบ้างจนได้ยินเสียงหวีดครางของอีกคนลั่น ผมทำผลัดกันซ้ำๆ ทั้งดูด คลึง ตวัด เลีย ยิ่งอีกคนแอ่นตัวรับ มือเรียวก็จิกไหล่ผมแน่นเหมือนจวนเจียดจะไป ผมยิ่งเร่งทั้งริมฝีปากและมือให้ทำงานประสานกันอย่างดี เร่งจังหวะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางหวานอื้อดังลั่นในหูผมก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นพุ่งเข้าเต็มปากผม ผมกลืนมันลงไปจนหมด หยิบทิชชู่ออกมาเช็ดคราบที่เหลือบนแกนกายของอีกคน ก่อนจะยันตัวลุก


“ แต่งตัวได้แล้วนะ จะได้กลับบ้านกันฮันบิน ช้าไปมากแล้วนะ ” ผมบอกอีกคนที่ดูท่าจะหมดแรงกับการปลดปล่อยครั้งนี้



หมอนี้มันปลดปล่อยครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน ..



ผมเปิดประตูเดินออกไปล้างมือ ล้างปากบ้วนน้ำรออีกคน ก่อนที่จะเห็นหน้าเอ๋อๆเดินออกมา ผมให้อีกคนล้างมือล้างหน้าตั้งสติ ก่อนจะกอดคอเดินพาไปที่รถเพื่อกลับบริษัท




ทันทีที่ขึ้นรถ ผมก็ว่าจะงีบสักหน่อย ถ้าไม่ติดได้ยินเสียงเล็กที่ตอนนี้เหมือนเสียงสั่นประสาทผมยังไงไม่รู้..



“ บ๊อบบี้ฮยอง... ครั้งหน้าขอลองทำแบบนี้มั้งได้ไหม.. ”



ให้ตายเถอะครับ!!! ยังจะมีครั้งหน้าอีก




#Fin



จบไปแล้วกับตอนแรก ตอนนี้อาจจะมึนๆเมาๆไปบ้างนะคะ ตอนแรกไม่ได้สอนหรอก ต้องหลังๆหน่อย อลทีบาบิ บาบิอลที นี้สนองนี๊ดตัวเองล้วนๆเลยคร่า ~ 555555 สตรีมฟิคเรืองนี้ที่แท็ก #พี่สอนน้องดบบ นะคะ คอมเม้นติชมกันด้วยนะ ~

Title: ไม่ชอบ..
Couple: CHANWOO x BOBBY
Rate: PG-13
Talk: มันไม่มีอะไรครับ แค่อยากแต่ง .. ฝอยว่างๆ ระวังแต่งฟิคอื่น #ทิ้งฟิคอื่นมาแต่งฟิคนี้




ผมไม่ชอบ.. เขาเลยจริงๆ ..
ผมไม่ชอบ.. ที่เขาทำเหมือนผมเป็นเด็ก
ผมไม่ชอบ.. ท่าทีที่ร่าเริงยิ้มให้ใครเขาไปทั่ว
ผมไม่ชอบ.. เขาที่มาแตะเนื้อต้องตัวผมเหมือนคนอื่น
ผมไม่ชอบ.. ตัวเองมากกว่าที่หงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นเขาทำแบบนี้



ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อเขาได้เพื่อนสนิทที่เขามาฝึกพร้อมกัน จินฮยอง.. หมอนั้นเอาแต่พูดว่า เขาดีอย่างนั้น เก่งแบบนี้ เท่แบบนู้น ให้ตายเถอะ ผมโคตรหมั่นไส้เลย แถมหมอนั่นยังเอารูปนู่นนี่ของเขามาให้ดู .. คนบ้าอะไร ตาก็ตี่ ยิ้มทีก็เห็นฟันยื่นๆ เวลายิ้มหน้าก็ยับๆ หล่อตรงไหน สู้ฮันบินฮยองก็ไม่ได้.. ทั้งเท่และเก่ง ความสามารถก็มีเยอะแยะ ผมอยากจะเป็นแบบเขาสักวันหนึ่ง



วันแรกที่ท่านประธานมาบอกข่าวว่าเราจะร่วมรายการแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ พวกเราทั้งคู่ทั้งตกใจและดีใจมากที่ได้รับโอกาสนั้น แถมยังจะได้ไปร่วมฝึกกับพวกฮยองจริงๆจัง แค่คิดผมก็ทั้งตื่นเต้นและพยายามฝึกซ้อมให้หนักยิ่งขึ้น แต่ไอ้เพื่อนตัวดีก็ยิ่งคงเพ้อถึงฮยองคนโปรดของหมอนั้นอยู่ได้.. อะไรจะเพ้อขนาดนั้น ก็แค่ได้เจอ ได้อยู่ด้วยกันเองเถอะ



วันแรกที่ผมได้เจอเขาตัวจริง เขาดูเป็นคนจริงจังกว่าที่ผมคิดเยอะ แต่ก็น่าหมั่นไส้อยู่ดีกับท่าทาไอ้ร่าเริงเกินจริง ทั้งที่ผมก็พอมองออกว่าเขาคงไม่โอเคกับผมและจินฮยอง ใครๆก็แสดงออกทั้งนั้นยกเว้นเขา ทำเป็นพูดดี ให้ตั้งใจ ให้ตายเหอะ ผมหงุดหงิดเขาจริงๆ



วันที่เราฝึกซ้อมด้วยกัน ทุกคนก็ดูหงุดหงิดที่พวกผมทำได้ไม่ดี ขนาดฮันบินฮยองยังไม่พอใจสุดๆ มีแต่เขาที่ไม่สนใจ ขนาดตอนกลับมานั่งดูพวกผมซ้อม เขายังไม่สนใจมองเท่าไหร่เลย คุยแต่กับดงฮยอกฮยอง.. มันยิ่งทำให้ผมต้องพยายามยิ่งขึ้น ผมไม่ได้ฝึกมานานอย่างใครๆ แต่ผมจะแสดงให้เห็นว่าผมตั้งใจมากเหมือนกัน



วันที่ฮงซอกฮยองเข้ามาวันแรก ทุกคนดูไม่โอเคเลยจริงๆ รวมทั้งผมด้วย ผมกลัว.. ผมไม่ได้ร้องเพลงเพราะแบบฮงซอกฮยอง ไม่ได้เต้นดีเหมือนฮยองทุกคน ผมตั้งใจฝึกตามที่ฮันบินฮยองสอนทุกอย่าง ฮันบินฮยองเคยพาผมไปแอบดูเขาซ้อมอยู่ครั้งหนึ่ง.. มันทำผมขนลุกจริงๆ .. เขามีเสน่ห์ทำให้คนมองละสายตาไปไม่ได้ ถ้าไม่ได้ฮันบินฮยองเรียกผมคงมองเขาอีกนาน ..



วันที่ผมได้มาอยู่ร่วมทีมกับเขา .. เขาดูไม่สนใจผมเลย ไม่ได้สอน ไม่ได้บอกวิธีว่าผมควรทำยังไง ผมไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงจนโดนครูดุ เขาก็ได้แต่ถอนหายใจใส่ผม บางทีจุนฮเวยังสนใจผมมากกว่าเขาเลย ผมเครียด ผมกดดันตัวเองจนร่างกายผมแย่ เขาเดินมาแตะตัวผม.. แต่ผมไม่ชอบ.. ไม่ชอบมือที่สัมผัสใครต่อใครแล้วมาสัมผัสผม ผมเลยเผลอปัดมือเขาทิ้ง.. แต่เขาก็ยังพาผมไปรพ.ชวนผมคุย แต่ผมกลับไม่อยากคุยกับเขาเลยจริงๆตอนนี้



วันที่ประกาศผล... ผมเป็นคนที่รอด แต่เขาดูไม่ยินดีกับผมเลยสักนิด เขามองแค่จุนฮเวเท่านั้น สำหรับเขา ผมก็แค่คนแปลกหน้าที่เขามาอยู่ร่วมกับเขา จะมีหรือไม่มีผมก็เท่านั้น ผมร้องไห้ เขาก็ไม่สนใจ แต่ถ้าเป็นคนอื่น เขาจะเดินเข้าไปกอดปลอบ เหอะ .. ผมกำลังรู้สึกอิจฉางั้นหรอ ?



วันสุดท้าย.. ที่ผมจะต้องเก็บของออกจากหอรอผลตัดใจ ผมก็ทบทวนความรู้สึกตัวเอง มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของผมและเขาแล้วก็ได้ ผมก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมรู้สึกกับเขามันคืออะไร ผมไม่ชอบที่เขาชอบกอดใครต่อใคร ขนาดแค่กอดลากับจินฮยองผมยังไม่พอใจเลย ผมไม่ชอบที่เขาจับหน้า จับมือ จับแขนคนอื่นแบบไม่คิดอะไร ไม่ชอบที่เขาดูแลและใส่ใจทุกคน ..


ผมต้องการให้เขาทำกับผมคนเดียว..


นั้นคือความคิดที่ผมทบทวนมาทั้งคืน ที่ผมไม่ชอบ ไม่พอใจเขา เพราะมันทับรอยคนอื่น .. ผมก็ยังเด็กจริงๆนั้นแหละนะ คิดอะไรไร้สาระ เอาเหอะ วันนี้วันสุดท้าย ผมจะกอดเขาเป็นครั้งสุดท้าย..



แต่แล้ว.. มันก็ไม่สุดท้าย ผมได้กลับมาฝึกอีกคน ได้กลับมาอยู่กับทุกคน ได้ขึ้นแสดงในเวทีที่ผมใฝ่ฝัน และได้อยู่ข้างๆเขา เขายังทำตัวเหมือนเดิมกับทุกคน ถึงผมจะไม่พอใจ แต่ตอนนี้ผมยอมให้เขาก่อนก็ได้ สักวัน ผมจะบอกและทำให้เขาเป็นของผมคนเดียว


ผมยอมให้เขาจับมือผมแล้วค่อยๆจับมือเขากับ ... สักวัน จีวอนฮยองต้องเป็นของผมคนเดียว






#Fin


ฝอยไปงั้น ไม่มีแก่นสาร อย่าหาอะไรจากผมเลยยยย ถถถถถถ แท็กพูดคุยได้ที่ #ชานอูไม่ชอบ เอนจอยนะครับ ~

Title: ดับเบิ้ลบีเข้าโซล
Couple: DoubelB [BOBBY x B.I]
Rate: NC- 20
Talk: ที่จริงฟิคนี้แต่งเสร็จตั้งแต่วันที่แต่ง #มิโนอินโซล แต่วันนั้นยังไม่ปล่อย และวันนี้กลับมาอ่านมันทะแม่งๆ ขอรีไรท์ก่อนลง


เพลงปากรอบ http://www.youtube.com/watch?v=SmNbnCiDtRs




ผมเปิดประตูห้องซ้อมก็ได้ยินเสียงเพลงแปลกหูดังคลอ หันไปมองรอบๆห้องไม่เห็นใครยกเว้นลีดเดอร์คนเก่งที่นั่งอุดอู้งอเข่าบนเก้าอี้หน้าคอมเครื่องประจำ


“ ฮันบิน ”

“ .... ”

“ ฮันบิน! ”

“ .... ”

“ ฮันบินโว้ย!! ” ผมตะโกนเรียกอยู่สองสามครั้งยังไม่ได้รับเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ผมเรียก


มันหลับหรือเปล่าว่ะ..


ผมถอนหายใจพรางเดินไปแตะไหล่อีกคนเพื่อจะปลุก ฮันบินสะดุ้งทันทีที่ผมแตะลงไปที่ไหล่ ใบหน้าคมที่มองดูยังไงก็มองได้ทั้งหล่อและสวยตอนนี้กำลังขึ้นสีแดงจัด


“ เฮ้ย เป็นไร ไม่สบายไง ” ผมเอามืออิงไปตามใบหน้าและลำคอ เห็นอีกคนยิ่งนั่งงอเข่าอุดอู้ผมก็ยิ่งสงสัย

“ ฮันบิน นายโอเคไหม ไปพักป่ะ เดี๋ยวฮยองพากลับหอ ”


ฮันบินยังคงก้มหน้านิ่งส่ายหน้ารัวๆ ผมถอนหายใจเบาๆ หมอนี้มันดื้อคงไม่ยอมไปง่ายๆ ผมเลยออกแรงนิดๆในการดึงอีกคนให้ลุกขึ้น.. พอได้ยืนเต็มตัวผมก็เห็นสิ่งที่ทำให้หมอนั้นนั่งอุดอู้ไม่ขยับไปไหน


พอฮันบินรู้สึกว่าสายตาผมเห็นอะไรรีบลงไปกอดเข่าตัวเองแน่นพรางเงยหน้าที่แดงจัดขึ้นมาพูดกับผมแบบรีบร้อน


“ ฮะ ฮยอง อย่าไปบอกใครนะ ”

“ .... ”

“ ฮยอง รับปากดิ แม่งหน้าอายนะเว้ย ”


ผมขำก๊ากจนฮันบินเงยหน้ามาแจกค้อนอันเบ้อเร่อให้ผม ผมลงไปนั่งยองๆถามหาเหตุผลที่ทำให้น้องเป็นแบบนี้ ปกติฮันบินไม่เคยคิดอะไรพวกนี้เท่าไหร่ หมอนี้มันเด็กใสใสที่นอกจากดนตรีและวายจีก็คงไม่รู้จักอะไร


“ ก็.. มิโนฮยองส่งเพลงมาให้ฟังอ่ะ ”

“ เพลง ? อ้อ.. เพลงเมื่อกี้ใช่ไหม ของรุ่นพี่ B.A.P อย่าบอกนะว่านาย... ” ผมลงไปนอนขำกลิ้งอีกครั้งที่เหมือนจะเข้าใจถูก ไอ้เด็กนี้มันจะใสเกินไปป่ะว่ะ


ผมพยายามกลั่นขำอย่างยากเย็นก่อนจะคิดอะไรดีๆได้ในหัว แกล้งสักหน่อยแล้วกัน


“ แล้วนายจะทำยังไงกับมัน รู้วิธีเอาลงไหม ? ” ผมกวาดตาตี่ๆของตัวเองมองจ้องไปในสิ่งที่น้องปกปิด

“ รู้ดิ แค่เอาลงใครๆก็ทำได้ป่ะ แต่... ใครจะกล้าทำในนี้แล้วถ้าจะไปห้องน้ำ ใครจะกล้าว่ะฮยอง แม่ง ”


ฮันบินที่เอาแต่ก้มหน้ามองพื้นไม่กล้าสบสายตาเลยไม่ทันเห็นรอบยิ้มชั่วร้ายของคนที่ได้ชื่อว่ายิ้มได้เฟรนด์ลี่ที่สุด


“ งั้นเดี๋ยวฮยองช่วย ไม่ต้องทำเอง ไม่ต้องออกไปด้วย ”

” จริงอ่ะ ช่วยไงอ่ะฮยอง ช่วยผมที ผมไม่ไหวแล้ว แม่งปวดหนึบไปหมด ” ไร้ซึ่งความอายแล้วตอนนี้สำหรับฮันบิน คิดอย่างเดียวคือของให้ตัวเองดีขึ้น


ผมยืนขึ้นไปกดล็อคประตูห้องซ้อม พร้อมหรี่ไฟลงเพื่อให้อีกคนไม่ต้องอายกับสิ่งที่จะเกิด หยิบโทรศัพท์ส่งคาทกหาทุกคนในทีมว่าวันนี้ไม่มีซ้อมจะได้ไม่มีใครมาเห็นสิ่งที่ผมกำลังจะทำ ผมเดินไปหาฮันบินจับมืออีกคนให้ลุกขึ้นมาพาเดินไปตรงหน้ากระจกที่เราเอาไว้ตรวจดูท่าเต้น


ผมรั้งตัวอีกคนให้เอนราบพิงกับตัวผม มือหนาค่อยๆสอดเข้าไปใต้กางเกงวอร์ม ลูบคลึงแกนเนื้อที่โป่งพ่องอยู่แล้วให้ยิ่งตื่นตัว


“ ฮะ.. อ๊ะ.. ฮยอง ทำอะไร.. ”

“ ชู่ว.. เงียบเถอะ เดี๋ยวก็ดีเอง ”


ผมว่าเสร็จพรางร้องเพลง Body & Soul คลอข้างหูอีกคน มือหนากดคลึงจนแกนกายร้อนดึงดันจะออกมาโผล่พ้นจากกางเกง ผมใช้นิ้วเกี่ยวเอากางเกงอีกคนลง


“ ยกขาขึ้น ” เหมือนตอนนี้ฮันบินกำลังหลงมัวเมาไปกับสิ่งแปลกใหม่จนทำตามสิ่งที่ผมพูดง่ายๆ


ผมลงไปนั่งงอเข่าลงไปนั่งกับพื้น รั้งอีกคนให้ลงไปนั่งกลางหว่างขา จับขาอีกคนให้พาดไปกับขาของผม เอนตัวอีกคนให้แนบกับร่างของผม จับใบหน้าเรียวให้หันเข้าไปมองในกระจก


“ มองตัวเองไว้นะฮันบิน ตอนนี้ แค่มองตัวเองไว้ก็พอ ”


มือหนากอบกุมรั้งรูดแก่นร้อนด้วยจังหวะเนิบๆก่อนจะเร็วขึ้น ผ่อนช้าบ้าง เร็วบ้างราวกับหยอกล้อเขาให้ตาย เขามองตัวเองในกระจกตามที่อีกคนบอกด้วยความมัวเมา ความรู้สึกตอนเห็นตัวเองในกระจก มันทั้งอาย ตื่นเต้น และแปลกใหม่ เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำสีหน้าแบบนี้ได้ เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะหวีดร้องเสียงแบบนี้ ไม่เคยคิดว่าทั้งตัวเขาจะแดงได้ขนาดนี้ และ.. ไม่เคยคิดว่าจะทำให้อีกคนทำสีหน้าแปลกใหม่นอกจากรอยยิ้ม เหมือนกับพอใจและอึดอัดไปพร้อมๆกัน เขาขยับตัวอย่างอึดอัด เร่งเร้าให้อีกคนขยับมือให้เร็วขึ้นเมื่อมันไม่ได้ดั่งใจเขาก็แนบมือประกบมืออีกคนแล้วรั้งรูดช่วยตัวเองตามแรงอารมณ์ สะโพกเผลอบดเบียดไปกับกำแพงกิตติมศักดิ์จนได้ยินเสียงสบถดังลอดออกมา แต่ตอนนี้เขาไม่สนอะไรนอกจากต้องการปลดปล่อยความอึดอัดทั้งหมด


“ ชิบ ให้ตายเถอะ นายรู้ตัวไหมว่าตอนนี้ นายมันฮอตเป็นบ้าเลยฮันบิน ” เขาสบถเสียงพร่าเมื่อมองภาพเย้ายวนทุกหน้าพร้อมทั้งโดนสะโพกอีกคนบดเบียดเสียดไปมากับน้องชายจนตอนนี้เขาก็เริ่มทนไม่ไหว อยากจะขย้ำเจ้าแมวยั่วตัวนี้ให้ขาดใจ จากที่คิดจะแกล้งเริ่มกลายเป็นต้องการจนห้ามความคิดตัวเองไม่ได้


เขาขยับมือรูดรั้งถี่เร็วกดปลายนิ้วบดปลายแกนร้อนจนอีกคนปลดปล่อยเลอะไปทั้งมือ.. เขาขบเม้มใบหูอีกคนเบาๆกระซิบเสียงพร่า


“ ตาหน้าช่วยพี่บ้างแล้วนะ ” เขาจับหน้าอีกคนขึ้นมารับจูบส่งลิ้นเข้าไปกวาดทั่วก่อนจะผละออก พลิกตัวอีกคนให้หันหน้าเข้าหา จัดท่าอีกคนให้อยู่ในท่าคลาน ควักแกนเนื้อร้อนที่ขยายตัวออกมาสู่โลกภายนอก กดหน้าอีกคนให้ลงไปชิด

“ กินมันซะฮันบิน ”

“ ฮะ ฮยอง.. ผมทำไม่เป็น ”

“ คิดซะว่ามันเป็นไอติม แล้วก็กินมันซะ ” ผมยัดแกนร้อนใส่ปากอีกคน กดหัวอีกคนให้ขยับขึ้นลง

“ อื้มม.. แบบนั้น ค่อยๆขยับปลายลิ้นด้วย ” มือที่เลอะน้ำคาวของอีกคนเอาไปป้ายตรงช่องทางที่ร้อน กดคลึงเนื้อนุ่มก่อนจะส่งปลายนิ้วเรียวเข้าไปตวัดกวาดในโพรงร้อน

“ อย่าหยุดปากสิ ขยับแบบนั้น อื้มม.. ดีมาก เด็กดี ค่อยๆทำ อย่าเผลอกัดมันซะละ ” ผมลูบหัวอีกคนเป็นรางวัล นิ้วเรียวยังคงกวาดคว้านไปทั่วช่องทาง จากนิ้วเป็นสอง จากสองเป็นสามขยับนิ้วเข้าออกสร้างความคุ้นเคยให้อีกคน งอนิ้วคว้านหาจุดกระสัน เมื่อเห็นอีกคนชะงักยิ่งมั่นใจ ปลายนิ้วกดกระแทกตรงจุดย้ำๆ

“ อื้มม พอแล้ว ”


ผมดึงหน้าอีกคนขึ้นมารับจูบให้รางวัล หันอีกคนให้หันหน้าเข้ากระจก ถอนนิ้วออกแยกขาอีกคนก่อนจะจับแกนร้อนจ่อช่องทางร้อนรั้งสะโพกอีกคนลงมาจนสุดทีเดียว


“ ชิบ! ซี๊ดด.. อื้มม ”


ผมสบถในลำคอเมื่อช่องทางร้อนบีบรัดผมแน่น ผมใจร้อนจนลืมระวัง มือหนาไปกอบกุมแกนร้อนขยับชักรูดเบี่ยงความสนใจ ปากร้อนขบกัดไปตามแผ่นหลัง ฝากรอยรักไปทั่ว


“ ผ่อนคลายนะเด็กดี แล้วค่อยๆขยับตัวช้าๆ ”


ผมป้อนจูบอีกคนอย่างเอาใจ มือหนาก็ขยับไม่หยุดเพื่อให้อีกคนผ่อนคลาย เมื่อรู้สึกความเกร็งลดลงก็ให้อีกคนขยับตัวคลายความอึดอัดจากจังหวะเนิบช้าๆ ค่อยๆเพิ่มเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มสูงขึ้น


“ นายมัน ซี๊ดด สุดยอดเป็นบ้าฮันบิน ”


เมื่ออารมณ์เริ่มสูงจนฉุดไม่อยู่ ผมดันอีกคนลงไปทำท่าคลาน พรางกระแทกตัวใส่ไม่ยั้ง มือหนาชักรูดแก่นร้อนไม่หยุด ฟังเสียงครางหวานจากอีกคน บอกเสียงพร่าให้อีกคนมองภาพกิจกรรมตรงหน้ายิ่งได้อารมณ์ขึ้นไปอีก โพรงร้อนทั้งดูดดึง บีบรัดแน่นจนแทบขาดใจ


ได้ยินเสียงจากอีกคนเมื่อใกล้ถึงฝั่ง เร่งจังหวะทั้งเร็วและแรงขึ้นก่อนจะได้รับการบีบรัดแกนเนื้อแน่นจนต้องขบกรามไว้ น้ำสีขาวขุ่นเลอะไปตามพื้นห้องซ้อม ผมกระแทกตัวถี่เร็วอีกสามสี่ครั้งก่อนจะกระตุกตัวเกร็งปลดปล่อยน้ำคาวในช่องทางร้อน ทิ้งตัวลงนอนทับอีกคนด้วยความเหนื่อย ฟังเสียงแง้วๆอยู่ใต้ร่างเดียวความขำ


“ อืออ ฮะ ฮยอง มันเลอะ เอาออกไปด้วย อึดอัด ”


“ นายเก่งมาก น่ารักมากด้วยนะฮันบิน ” ผมจูบขมับเบาๆ ดูเหมือนอีกคนจะหมดแรงหลับไปซะแล้ว ผมค่อยๆถอนตัวออกมาช้าๆ ขยับกางเกงและเสื้อให้เข้าที่ เดินไปหยิบผ้าขนหนูไปทางห้องน้ำ แล้วกลับเข้ามา เช็ดไปตามตัว พรางสอดนิ้วไปกวาดเอาน้ำคาวออกจากอีกคน เช็ดไปจนทั่วจนมั่นใจว่าพอสะอาด หยิบเสื้อผ้าอีกคนมาใส่ให้เรียบร้อย ฟังเสียงอื้ออ่ารำคาญด้วยความขบขัน อุ้มอีกคนไปนอนกับเบาะริมห้องดีๆ เดินไปทำความสะอาดคราบเลอะบนพื้นให้เรียบร้อยก่อนจะกลับมามองอีกคน


“ สงสัยได้นอนในห้องซ้อมซะละมั้งคืนนี้ ” ผมขำกับตัวเอง ก้มลงไปกระซิบข้างๆหูอีกคนเบาๆ

“ ฝันดีนะครับ คิมฮันบินของคิมจีวอน ” ผมยิ้มกับตัวเองแล้วนอนราบไปกับพื้น เจอกันใหม่พรุ่งนี้ครับ วันนี้ผมเพลียแล้ว ฝันดีครับทุกคน



#Fin


เอ็นซีล้วนๆ ไม่มีอะไรผสม แม่คร้าบ ผมแต่งอะไรลงไป ฮอลลลลลลลลลล ติดแท็ก #ดับเบิ้ลบีเข้าโซล นะครับ ..

Title: มิโนอินโซล..
Couple: Mino [WINNER] & B.I [iKON]
Rate: NC- 17
Talk: คนเขาขอให้แต่ง เราก็แต่ง มาจากแรงมโนล้วนๆ ไม่มีเจตนาทำให้ศิลปินเสื่อมเสีย โปรดใช้จักรยาน(?)ในการอ่าน




ผมเดินเข้าตึกเทรนนี่ที่ผมไม่ได้มาได้สักพัก วันนี้ผมแวะมาคุยธุระเรื่องเพลงกับบีไอ ทันทีที่ผมเปิดประตูห้องซ้อม เสียงเพลงที่จังหวะซอฟๆแต่เนื้อหาเร้าร้อน ผมเห็นฮันบินกำลังดื่มดำอยู่กับเสียงเพลง




Turn the lights off
ปิดไฟสิ

Sit back & Relax your mind
นั่งลงและพักผ่อนจิตใจของคุณเถอะนะ

If you'll be mine, I don't need no more
ถ้าคุณเป็นของผม ผมคงไม่ต้องการอะไรอีก

We just ride tonight, come on!
พวกเราจะผ่านคืนนี้มาด้วย มาสิ!




เสียงแหบต่ำทรงเสน่ห์นำพาให้ผมหลงไปกับเสียงเพลงได้ไม่อยาก




긴장은 풀고 맘을 편히 가져 Baby
กินจองอึน บลโก มัมอึล พยอนฮี กาจยอ Baby
ผ่อนคลายหัวใจของคุณซะ ที่รัก

오늘 이 밤의 스페셜한 넌 Sexy lady
โอนึล อี บัมเย ซือเบซยอลฮัน นอน Sexy Lady
คืนนี้คุณคือคนพิเศษ Sexy lady

내 심장이 (You hear me? Come on)
แน ชิมจังอี (You hear me? Come on)
หัวใจของผม (คุณได้ยินผมไหม? มานี่สิ)

이 울림이 (Can't nobody stop me)
อี อุลริมอี (Can't nobody stop me)
เสียงสะท้อนนี้ (ไม่มีใครหยุดผมได้)




ผมหลับตาซึมซับเนื้อเพลงช้าๆ




숨막힐 듯 아름다운 너의 실루엣
ซุมมักฮิล ดึซ อารึมดาอุน นอเย ซิลรูเอซ
ภาพเงาที่งดงามของคุณ

날 바라보는 바다 같은 깊은 눈빛에
นัล บาราโบนึน พาดา กัททึน คีพึน นุนบิชเช
สายตาที่เหมือนดั่งทะเลลึกของคุณกำลังมองมาที่ผม




พอผมลืมตาขึ้นมา เด็กหนุ่มผมดำสนิท ปล่อยผมหน้าม้าลง แววตาที่มุ่งมั่นส่งตรงมาที่ผม รูปร่างสมส่วนเปล่าเปลือยปรากฏตรงหน้า ผมเผลอตัวไปกับภาพตรงหน้า มือซนวาดลูบไล้ไปตามผิวพรรณที่สวยงาม เผลอตัวบีบเฟ้นไปตามเรือนร่างสมส่วน ฟังเสียงครางอื้อดังคลอทุกครั้งผมบีบเฟ้นไปทั่วร่าง สีผิวเริ่มแปรเปลื่ยนเป็นแดงระเรื่อน่ามอง ริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากอิ่มเริ่มจากช้าๆก่อนจะเพิ่มความร้อนแรง มือซนลูบไล้บีบเฟ้นไปตามร่างกาย แขนแกร่งรั้งเอวเพียวเข้ามาบดเบียด มือซนไล้ลงต่ำกอบกุมแกนเนื้อที่กำลังตื่นตัว ขยับมือรูดรั้งช้าๆเชิงหยอกล้อพรางไล้ลงต่ำ นิ้วเรียวกดคลึงหยอกช่องทางร้อนก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปกวาดสำรวจในช่องทางร้อนอย่างหยามใจ จากนิ้วเป็นสองแล้วเพิ่มเป็นสามก่อนเปลื่ยนจากนิ้วเรียวเป็นแกนร้อนเข้าไปแทนที่




난 빠져 들어가 (Slow), 또 빨려 들어가 (Slow) Yeah!
นัน ปาจยอ ดึลรอกา (Slow) โต ปัลรยอ ดึลรอกา (Slow) Yeah!
ผมเข้าไปในตัวคุณ (อย่างช้าๆ) ผมติดอยู่ข้างในอีกครั้ง (อย่างช้าๆ)

정말 갖고 싶어 Your body
จองมัล กัชโก ชิพพอ Your body
ผมต้องการร่างกายของคุณ

숨겨뒀던 나를 바래왔던 그 맘까지
ซุมกยอดวอซตอน นารึล บาแรอวัซตอน คือ มัมกาจี
ผมหวังว่าผมจะได้หัวใจที่ถูกเก็บซ่อน

확인하고 싶어, 니 사랑이
ฮวากินฮาโก ชิพพอ นี ซารังอี
ผมอยากจะตรวจสอบความรักของคุณ

내게 전해지는 느낌을, Oh!
เนกา จอนแฮจีนึน นือกิมอึล Oh!
ความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดมายังผม

아주 천천히, 또는 섬세하게
ออจู ชอนชอนฮี โตนึน ซอมเซฮาเก
อย่างช้าๆ ด้วยความประณีต너를 Touch, 너를 Touch, 너를 Touch
นอรึล Touch นอรึล Touch นอรึล Touch
ผมสัมผัสคุณ ผมสัมผัสคุณ ผมสัมผัสคุณ

너의 작은 떨림까지 모두 사랑해
นอเย จักกึน ดอลริมกาจี โมดู ซารังเฮ
ผมรักทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ รวมทั้งการสั่นสะเทือนเล็กๆนี้ด้วย

My baby, I love U Tonight
ที่รักของผม คืนนี้ผมรักคุณนะ




ผมคำรามอื้อในลำคอเมื่อแกนเนื้อร้อนถูกบีบรัดจากช่องทางร้อนแน่น สายตาคมกวาดตาโลมเลียร่างที่สั่นระริกจากอาการเขินอายและหวาบหวาน ค่อยๆขยับเรือนร่างไปตามอารมณ์ มือซนลูบไล้เรือนร่างอย่าหลงใหล ปากร้อนป้อนหวานจูบอย่างเอาใจ จนจังหวะสอดประสานใกล้ถึงฝั่ง..




내 손이 니 몸에 닿을 때면 느껴지는 이 설레임
แน ซมมี นี มมเอ ทาฮึล แทมยอน นือกยอจีนึน อี ซอลเรอิม
เมื่อผมเอื้อมมือไปถึงร่างกายของคุณ ความรู้สึกตื่นเต้นนี้

오늘밤 니 귓속 가까이 그저 내 마음을 전해
โอนึลบัม นี กวอซซก กาคาอี คือจอ แน มาอึมมึล ชอนแฮ
คืนนี้ใบหูของคุณจะเข้าใกล้หัวใจที่จะบอกคุณ

떨리는 눈을 감고, 깊숙히 내 품에 안겨, 널 맡겨
ดอลรีนึน นุนอึล คัมโก,คีพซกฮี แน พุมเม ออนกยอ,นอล มัทกยอ
ปิดดวงตาที่สั่นเทาของคุณ ลึกลงไปในอ้อมกอดของผม ปล่อยมันไป

I make you love me, 너만 있다면 All day, Always
I make you love me นอมัน อิซดามยอน All day , Always
ผมจะทำให้คุณรักผม ถ้ามีแค่คุณตลอดทั้งวัน , เสมอ

내 오른팔에 기대어 속삭여
แน โอรึนบัลเร คีแดออ ซกซักยอ
เอนมาที่แขนขวาของผมแล้วกระซิบ

난 널 사랑하는 만큼 이 세상을 다 가진 기분이야
นัน นอล ซารังฮานึน มัมคึน อี เซซังอึล ทา กาจิน กาบุนนียา
ยิ่งผมรักคุณมากขึ้นเท่าไหร่ ผมรู้สึกเหมือนผมมีโลกทั้งใบ

너와의 달콤한 입맞춤
นอวาเย ทัลคมฮัน อิมมัชชม
จูบที่แสนหวานของคุณ

니 곁을 떨어질 수 없어, 넌 보고 있어도 보고 싶어서 Girl
นี กยอทึล ทัลรอชิล ซู ออบซอ , นัน โพโก อิซซอโด โพโก ชิพพอซอ Girl
ผมไม่สามารถไปจากด้านข้างของคุณได้ , ผมกำลังมองไปที่คุณ ถึงแม้ผมจะคิดถึงคุณ ที่รัก

너와 함께하는 이 밤, 이 시간은 바로 지금 멈춰버린걸
นอวา ฮัมเกฮานึน อี บัม , อี ซีกอนนึน บาโร ชีกึม มอมชวอบอรินกอล
ค่ำคืนนี้ที่เราอยู่ด้วยกัน , เวลานี้เป็นเวลาที่สมควรหยุดได้แล้ว




“ มิโนฮยอง มิโนฮยอง!! มินโฮฮยองโว้ยยยยย!!! ”


“ ห้ะๆ ”
ผมสะดุ้งตื่นมองบีไอที่อยู่ตรงหน้า แต่ครั้งนี้สวมเสื้อผ้าเต็มยศยืนทำหน้าเพลียๆมองผม


“ ฮยองมายืนทำไรตรงประตู มีไรป่ะ ”


“ อ่า.. เอ่อ จะมาปรึกษาเรื่องเพลงนิดหน่อย แต่นึกขึ้นได้ว่ามีธุระ ฮยองขอตัวก่อนนะ ”
ผมเห็นบีไอมองงงๆก่อนจะเข้าไปในห้องเดิม ผมคิดบ้าอะไรไปว่ะเนี้ย หรือผ้างานมีตที่จีนรูปฮันบินมันโบ้มๆออกมาทำให้ผมคิดอะไรไร้สาระว่ะ นั้นแฟนน้องนะเว้ยไอ้มิโน




แต่ถ้าได้จริง.. ก็คงดี ..





#Fin..

ห้ามให้แต่งต่อนะ ... จบแล้วจบเลย โอเค #วิ่งหนีหายไปอย่างสงบ เข้ามาร่วมพูดคุยได้ในแท็ก #มิโนอินโซล

Title: เนื้อคู่
Rate: PG-13
Pairing: BOBBY(iKON) & HIMCHAN(B.A.P)

Talk: ฟิคมาไงไม่รู้... อยู่ๆก็อยากแต่ง หาแก่นสารไม่ได้ สั้นและสั้นได้อีก...



เขาว่ากันว่า เนื้อคู่มักจะหน้าตาเหมือนกัน .. มันจริงหรือเปล่า


ณ หอพักบีเอพีที่เสียงดังโครมครามจากมักเน่ไลน์ที่เล่นกันเสียงดัง คู่เมนวอยซ์ที่กำลังแย่งกันกินอะไรสักอย่าง ลีดเดอร์ที่กำลังจิ้มกดเกมส์อย่างเมามันส์ไม่สนใจใคร และ.. คิมฮิมชานผู้ซึ่งกำลังสนใจแคตตาล็อคขาแนลรุ่นล่าสุด มันเป็นแบบนี้ทุกวันในวันพักผ่อนของบีเอพี


" เห้ย ฮยองๆ ฮยองรู้จักรายการ WIN ป่ะ เห็นมีแฟนๆหลายคนทวีตกันว่าคนที่ชื่อ BOBBY หน้าเหมือนฮิมชานฮยองเลย เมื่อกี้ผมลองดู เหมือนจริงๆว่ะฮยอง "


เสียงยูยองแจเมนวอยซ์สมองกลผู้ติดโซเซี่ยลตะโกนบอกคิมฮิมชานออมม่าของวงที่ไม่มีท่าทีจะสนใจอะไรนอกจากแคตตาล็อคชาแนลรุ่นล่าสุด


" จริงอ่ะ ใครว่ะ หน้าตาเหมือนฮิมชานฮยอง ไหนดูดิ "


ทันทีที่ยองแจพูดจบคู่เมนวอยซ์ตัวดำก็รีบเสนอหน้ามานั่งดูคลิปที่ยองแจเปิดจนได้เห็นคนคนหนึ่งที่หน้าตาค่อนข้างคล้ายพี่ชายของพวกเขาที่ยังนั่งสนใจแต่ชาแนล


" เหมือนจริงๆด้วยว่ะ ยิ่งเวลายิ้มนี้โคตรเหมือน "


เสียงของคู่เมนวอยซ์ยิ่งไปกระตุ้นให้ทุกคนที่กำลังทำกิจกรรมต่างๆหันมาสนใจรวมกลุ่มเป็นก้อนอยู่ที่ไอแพดเครื่องที่ยองแจถือ


" โห้ ฮยอง เขาโคตรเก่งอ่ะ สมแล้วที่อยู่ YG ได้แต่งเพลงเอง แร็พก็สุดยอด อิจฉาสุดๆไปเลยย "


เสียงมักเน่ตัวโย่งที่ตามเข้ามาดูคลิปพูดอย่างอิจฉาและชื่นชมในความสามารถที่สามารถได้แต่งเพลงเองได้ เพราะเขาก็อย่างจะเก่งจนสามารถแต่งเพลงได้เองบ้างอย่างพี่ยกกุก


" หน้าตาเหมือน ...... แต่เสียงร้องและแร็พดีกว่าฮิมชานเยอะ "


เสียงแหบต่ำๆของยงกุกที่ตามมาดูเพราะเห็นว่าน่าสนใจเอ่ยกัดเพื่อนซี้ของตัวเองดังๆ จนอีกคนหันมาสนใจและกำลังเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงมาทางพวกเขานั้น สายตาของยงกุกก็เห็นใครสักคนที่แววตาที่จริงจังอยากจะทำผลงานออกมาให้ดีที่สุด สายตานี้กำลังดึงดูดบังยงกุกให้สนใจ สายของของ B.I


" อะไรว่ะ ใคร ไหนๆ จะดีกว่าสักแค่ไหนกัน "


ฮิมชานที่เดินฟึดฟัดเข้ามาทันทีที่ยงกุกพูดด้วยความหงุดหงิด ก็รู้ว่าตัวเองร้องเพลงไม่เก่ง แร็พก็ไม่ได้เรื่อง ไม่เห็นต้องมากัดจิกด้วยเลยไอบ้ายงกุก ทันทีที่ฮิมชานมาถึงก็แทรกตัวลงไปหยิบไอแพคมาดูมันฉากที่ BOBBY กำลังคิดเนื้อเพลง Climax เสียงทุ้มๆเอื่อยๆ ที่เจือความเศร้าจากควารู้สึกดึงดูดให้ฮิมชานมองและฟังสิ่งที่คนคนนี้กำลังพูด กำลังแสดงออกน้ำตาที่ไหลออกมาขณะเล่าเรื่องครอบครัว มันมีเสน่ห์จนฮิมชานสนใจ


" ฮยอง ฮยอง ฮยองโว้ยยย ฮยอง !!!! "


เสียงเมนวอยซ์ตัวดำเรียกที่เห็นพี่ชายยึดไอแพดแล้วมองแม่งอยู่นั้นโดนไม่แบ่งให้พวกเขาดูมั้งจนอดรนทนไม่ไหวต้องแย่งไอแพคจากมือพี่ชายให้ยองแจแล้วก็นั่งดูกันจนสะดุดเข้ากับผู้ชายตักเล็ก ที่คิดว่าคงจะตัวเล็กกว่าทุกคนที่ต้องต่อตัวก้ไม่ยอมแพ้ มันน่าสนใจจนแดฮยอนมองตามตาไม่กระพริบ


" โห้ หุ่นดีอ่ะ ถึงจะน้อยว่าจงออบฮยองก็เถอะ "


เสียงเจื้อยแจ้วของมักเน่ตัวโย่งทำให้จงออบที่กำลังสนใจการ์ตูนหันมาสนใจคนที่น้องมองว่าหุ่นดีพๆกับเขา มันไม่เป็นไปไมได้ เขาออกจะออกกำลังกายดี แต่ทำไมเด็กบ้านั้นถึงสูงกว่าเขาล่ะ จงออบได้แต่คิดในใจและดูจนกระทั้งเด็กนั้นไปเคารพศพพ่อ น้ำตาของเด็กนั้นมันทำไมมันทำให้จงออบรู้สึกอยากเข้าไปปลอบขนาดนี้นะ



พวกเขาทั้งหมดนั่งดูเรื่อยๆจนเห็นการแสดง ทั้งร้องเพลงที่ให้มา แต่งคิดท่าเอง ไหนจะเพลงแต่งเองเพลงสุดท้าน ที่พวกเขาทั้งหกคิดว่า มันเป็นความรู้สึกของเด็กเทรนนี่ทุกคนที่ไม่รู้อนาคต เหมือนเสียงของพวกเขาเหล่านั้นมันทำให้พวกเขาคิดถึงตอนเป็นเด็กเทรนนี่...





คิมฮิมชานกำลังหัวเสียมากถึงมาที่สุด อะไรกัน นี้มันสิ้นปีแท้ๆ ทำไมเขายังต้องทำงาน แล้วอะไร แทนที่จะได้กลับบ้านไปหาครอบครัว เขากลับต้องมาอเมริกาเพื่อมาทำงาน ให้ตายสิ หัวเสียชะมัด ว่าแล้วก็หันไปมองลีดเดอร์คู่บุญที่นั่งข้างๆมันก็ช่างไม่สนอะไรนอกจากเด็ก B.I ตั้งแต่วันนั้นที่ดูรายการนี้ มองนี่ก้ติดใจเด็กนี่เหลือเกิน ดูเด็กนี้แร็พได้ทุกครั้งที่ว่าง ติดยิ่งกว่าเกมส์อีกมั้ง หันไปมองน้องๆที่เล่นเกมส์มั้ง ฟังเพลงมั้งระหว่างรอเครื่อง หูเจ้ากรรมก็ดันไปสะดุดกับเสียงที่เค้าฟังทุกคืนจนจำได้ขึ้นใจ


" ครับ มามี๊ ผมกำลังรอเครื่อง คิดถึงมามี๊ครับ ครับๆ ไว้เจอกันนะครับ "


ชายหนุ่นตาตี่ฟันกระต่ายที่เป็นเอกลักษณ์รวมทั้งหน้าตาที่ใครๆก็ต่างบอกว่าเหมือนเขากำลังอยู่ตรงหน้า ก่อนที่สองสายตาจะหันมามองกันและกัน ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานขนาดไหน ไม่รู้ว่าเขาขึ้นเครื่องได้ยังไง แล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงหน้าแดงขนาดนี้




คุณคิดว่าเนื้อคู่มีอยู่จริงไหม ... แล้วถ้าจริง เนื้อคู่คุณจะหน้าเหมือนคุณหรือเปล่า


#FIN..

มันมาจากแรงมโนสมัยวินจบใหม่ๆ หาแก่นสารและสาระไม่มี .. ยังไม่ได้รีไรท์คำผิดและเนื้อหาอาจจะมึนๆไปบ้าง ไว้จะมาแก้ทีหลังนะครับ ผมกันได้ที่แท็ก #OSDOUBLEB ตามเคย